تشخیص بیماری‌های گله
کالبدگشایی طیور و نمونه‌گیری؛ از ضایعه تا تشخیص
کالبدگشایی زمانی ارزش تشخیصی دارد که با تاریخچه گله، الگوی تلفات و نمونه‌گیری صحیح همراه شود. مشاهده یک ضایعه به‌تنهایی معادل تشخیص قطعی بیماری نیست.
پرنده مناسب برای کالبدگشایی
پرندگان تازه بیمار و در حال مرگ معمولاً اطلاعات بیشتری از لاشه‌های متلاشی یا پرندگانی که مدت زیادی مرده‌اند ارائه می‌کنند. تعداد و انتخاب نمونه‌ها باید با الگوی گله هماهنگ باشد.
چه چیزهایی بررسی می‌شوند؟
ظاهر عمومی، وضعیت آب و دان، مخاط‌ها، کیسه‌های هوایی، ریه، قلب، کبد، طحال، کلیه، بورس، روده، سکوم و دستگاه عصبی و حرکتی بر اساس سن و شک بالینی بررسی می‌شوند.
نمونه‌گیری
برای PCR، کشت و سایر آزمایش‌ها باید نوع نمونه، محل برداشت، ظرف، دما و زمان انتقال مناسب انتخاب شود. نمونه‌گیری پس از مصرف آنتی‌بیوتیک می‌تواند احتمال موفقیت کشت را کاهش دهد.
اصل طلایی
تشخیص نهایی باید حاصل ترکیب تاریخچه + معاینه گله + کالبدگشایی + آزمایش مناسب باشد، نه صرفاً PCR مثبت یا یک ضایعه منفرد.